نظريات و فرضيه‌ها در پيرامون منبع انرژى خورشيد : هرمون فون هلمهولتز Hermahzon Helmholtz نامبرده منبع انرژى براى خورشيد معتقد نيست بجز انقباض تدريجى آن‌كه خود توليد حرارت مىكند ، و طبعا هر انقباض و فشردگى مولد حرارت است . ولى از روى قانون جاذبهء نيوتون به آسانى ميتوان حساب كرد و دريافت كه برقرار ماندن تشعشعى كه در خورشيد ديده مىشود ، در هر قرن باندازهء تقريبى دو كيلومتر از آن كم مىشود ، البته چنان كاستنى براى سراسر تاريخ بشريت ممكن است نامحسوس باشد ، ولى چون آن را نسبت بمقياس زمانى دوره‌هاى معرفة الارضى در نظر گيريم ، مقدار انقباض بسيار زياد و قابل ملاحظه مىشود ، مقدار تمام انرژى ثقلى كه از ابتداى پيدايش آن ( حتى در آنزمان كه حجم بسيار بزرگترى داشته ) تا وضع حاضر آزاد شده قابل محاسبه است ، و اندازهء آن فقط به 1047 * 2 ارگ بالغ مىشود ، كه اين خود هزار بار از انرژى كلى صادر شدهء از خورشيد كوچكتر است . بنابراين اگرچه نظريهء انقباض هلمهولتز براى توجيه حالت ابتدائى خورشيد بسيار قابل قبول به نظر ميرسيد ، بايد چنان نتيجه گيريم كه : خورشيد در حال حاضر منبع انرژى ديگرى در اختيار دارد كه از انرژى شيميائى يا ثقلى بسيار نيرومندتر است .